Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Archive for ஜூன், 2011


May Lample
Program Officer at the Institute for Studies in Global Prosperity

http://www.huffingtonpost.com/may-lample/equality-of-women-and-men_b_791230.html

நான் என்றுமே பெண்கள் மற்றும் ஆன்களின் சமத்துவத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவளாகவே இருந்துவந்துள்ளேன். பஹாய் சமய விசுவாசிகள் எனும் முறையில் சிறு வயது முதற்கொண்டே எனக்கு என் பெற்றோர்கள் போதித்து வந்துள்ள அடிப்படை கோட்பாடுகளில் பெண்கள் மற்றும் ஆண்களின் சமத்துவமும் ஒன்று.

பஹாய் சமயத்தின் ஸ்தாபக அவதாரமான பஹாவுல்லா பின்வருமாறு விளக்குகிறார்: “பெண்களும் ஆண்களும் கடவுளின் பார்வையில் என்றுமே சமமானவர்களாக இருந்துவந்துள்ளனர் இனியும் அவ்வாறே இருந்துவருவர்.” பஹாய் புனித வாக்குகளில் பெண்களும் ஆண்களும் ஒரு பறவையின் இரு சிறகுகளோடு ஒப்பிடப்படுகின்றனர். ஒரு சிறகு சற்று பலவீனமாக இருந்தால் அப்பறவையால் பறக்கமுடியாது. இரு சிறகுகளும் முற்றாக முதிர்ச்சி பெறாத வரையில் அப்பறவையால் பறக்க முடியாது. அதே போன்று, பெண்களும் ஆண்களும் தங்களின் முழு ஆற்றல்களையும் மேம்படுத்திக்கொள்ளாத வரை உலகம் செழிப்புற வாய்ப்பு ஏற்படாது

என் சிறு வயதில், நான் எங்கும் சமத்துவத்தை கண்டேன் — பெண்பிள்ளைகளும் ஆண்பிள்ளைகளுமாக ஓடி விளையாடி விளையாட்டில் ஈடுபட்டும், வகுப்பு கலந்தாலோசனைகளில் பெண்கள் சுதந்திரமாகவும் பட்டப்படிப்பின் இறுதி ஆண்டு வகுப்பில் சமபங்கில் பெண்களும் ஆண்களுமாக ஈடுபட்டும் இருந்தனர். பால்மை சமத்துவம் என்னுள் வெகுவாக ஊறிப்போயிருந்தபோதும், அது உண்மையில் என்ன என்பதை அப்போது நான் அறிந்திருக்கவே இல்லை என்பதை பல வருடங்களுக்குப் பிறகே உண்ர்ந்துகொண்டேன்

என் உயர்நிலை பள்ளி வகுப்புகளில் பெண்கள் முன்னனியில் இருந்தார்கள் என்பதால் மட்டும் சமத்துவம் நிலவியது என அர்த்தப்படாது என என் கல்லூரி நாட்கள் வரை எனக்கு புரியவில்லை.பெண்களும் ஆண்களும் ஒன்றாக ஓடி விளையாட்டுகளில் ஈடுபட்டனர் என்பது பெரும்பாலும் பெண்கள் இறுதியில் வேறுவழியின்றியே தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள் மற்றும் அவர்களுடைய திறன்கள் குறைத்தே மதிப்பிடப்படுகின்றன அல்லது கல்லூரி இறுதியாண்டில் வகுப்புகள் பால்மை அடிப்படையில் சமமாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் பெண்கள் பட்டப்படிப்பு முடிந்தவுடன் அவர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பு கிட்டும் அல்லது தொழில்துறையில் ஆண்களுக்கு நிகராக அவர்களுக்கும் சம ஊதியம் கிடைக்கும் என்பதும் நிச்சயமல்ல.

என் குறுகிய உலகில் இளம் பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் வளங்கள் மற்றும் வாய்ப்புகள் கிட்டுவதனால் மட்டும் பரந்த வெளியுலகில் உண்மை நிலவரம் அதுபோன்றதே என்பது அர்த்தல்ல என்பதை நான் உணரத்தவறிவிட்டேன். என்னைச் சுற்றிலும் பால்மை சமத்துவத்திற்கான அறிகுறிகள் தென்பட்டபோதிலும், குறிப்பாக, எல்லாருமே பெண்களும் ஆண்களும் சமமானவர்கள் எனும் அறிவோடு வளர்க்கப்பட்டிருக்கின்றார்கள் எனும் யூகத்தோடு நாம் பார்த்தபோதிலும், நமது ஸ்தாபனங்களிலும் சிந்தனாமுறைகளிலும் சமத்துவமின்மை ஆழப்பதிந்துவிட்டது என்பது எனக்கு அப்போது புரிந்தது, மற்றும் அச் சமத்துவமின்மையை எதிர்ப்பதற்கு, சமத்துவநிலை ஏன் முக்கியப்படுகிறது என்பதையும் அதை நடைமுறைபடுத்திட தேவைப்படும் புரிந்துகொள்ளல்கள் யாவை என்பதும் எனக்கு அப்போது தெளிவாகியது.

சமத்துவம் குறித்த நமது புரிந்துகொள்ளலில் ஒரு பிரச்சினை உள்ளது. அதாவது, பெண்களை ஆண்களின் நிலைக்கு மேம்படுத்திடும் ஒரு கருத்திலேயே அது அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் இரண்டு விளைவுகள் உண்டாகும். ஒன்று, ஆண்கள் மேம்பாடு கண்டுவிட்டனர் எனும் எண்ணம்; அவர்கள் இப்போது உள்ளபடி முழுமை பெற்ற நிலையில் இருக்கின்றனர் என்பது. இரண்டு, இந்த கருத்து இருபாலரின் இடையே போட்டா போட்டியை உருவாக்கிவிடும், அதாவது, ஆண்களிடம் அதிகாரம் உள்ளது மற்றும் அவர்கள் அதை பெண்களுக்காக சிறிது விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும் என்பது (அல்லது பெண்கள் ஆண்களைவிட அதிக அதிகாரம் பெற போராட்டம் நடத்த வேண்டும்). இது இருபாலரிடையேயும் தேவையற்ற ஓர் இருமைப்பிளவை உருவாக்கிவிடும். சமத்துவத்தை புரிந்துகொள்ள லௌகீக அளவைகளை பயன்படுத்துவது பெண்களையும் ஆண்களையும் பெரும்பாலும் ஓர் குறுகிய எல்லைக்குள் அடக்கிவிடும்.

நமது தனித்தன்மையை பொருத்தவரை, வெளித்தோற்றத்திற்கும் மேல் வேறு விஷயங்கள் உள்ளன என்பதை கண்டுகொள்வதானது மனித இயல்பு மற்றும் சமத்துவம் என்றால் என்ன என்பது குறித்த நமது அறிவை மேலும் விசாலப்படுத்திடும். பரோபகாரம், அன்பு மற்றும் கருணை போன்ற ஆன்மீகப் பண்புகளை வெளிப்படுத்திடக் கூடிய தனிமனிதனின் உள்ளாற்றலில் வீற்றிருக்கும் அடிப்படையான மனித தனித்தன்மைக்கு பால், இனம், குடிநிலை அல்லது பௌதீக அல்லது சமூக வேறுபாடுகள் கிடையாது. மனிதர்கள் அனைவரிடமும் உள்வீற்றிருக்கும் ஆன்மீக இயல்பை கண்டுகொண்டு அவர்களின் தனித்தன்மை குறித்த எல்லா அம்சங்களின் வாயிலாக ஆன்மீக களிப்புணர்வு அடைவது சாத்தியப்படுகிறது.

ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்குமிடையே பெளதீக ரீதியில் வேறுபாடுகள் உண்டு மற்றும் அவர்கள் இருவரும் உலகை நுகரும் முறையின் மீது இவ்வேறுபாடுகள் தாக்கம் செலுத்துகின்றன என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை. இருந்தபோதும் சாரத்தில், அவர்களை வரையறைக்கும் பண்புகளிலும் உள்ளாற்றல்களிலும் அவர்கள் வேறுபாடுகள் அற்றவர்கள். குறுகிய முறையில் சில குறிப்பிட்ட பௌதீக அல்லது சமூக தனிப்பண்புகளோடு அடையாளப்படுத்திக்கொண்டு அவற்றை ‘அகம்’ குறித்த நமது புரிந்துகொள்ளலின் நடுமையமாக கொள்வது பெண்கள் மற்றும் ஆண்கள் மீது பேரழிவு மிக்க விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்கும்.

பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் இடையே நிலவும் சமத்துவமின்மையை அகற்றிடவும் ‘அகம்’ பற்றிய புரிந்துகொள்ளலை மேம்படுத்திக்கொள்ளவும் கல்வி ஒரு வழியாகும். உலகம் முழுவதும், தங்கள் குழந்தைகள் அவர்களின் உண்மை இயல்பை விளங்கிக்கொள்ள பஹாய் பெற்றோர்கள் அவர்களுக்கு கல்வியளிக்க ஊக்குவிக்கப்படுகின்றனர். பெண்கள் இப்போதும் கூட பாகுபாட்டிற்கு உட்பட்டிருக்கும் நாடுகளில் கூட, தங்கள் பெண்பிள்ளைகள் கல்வி பெறுவதை உறுதிபடுத்திடுவதன் வழி இப் பஹாய் கோட்பாட்டை செயல்படுத்திடும் முயற்சியில் பெற்றோர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர். தங்கள் பிள்ளைகளில் ஒரு பிள்ளைக்கு மட்டுமே கல்வியளிக்க முடியும் எனும் சூழ்நிலையில், குடும்பத்தின் முதல் ஆசிரியை எனும் முறையில் தங்கள் பெண் குழந்தையையே பள்ளிக்கு அனுப்ப பெற்றோர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றனர்.

ஆன்களும் பெண்களும் சம நிலையில் சமூக மேம்பாடு குறித்த அச்செயற்பாட்டில் பங்கேற்க இயலும் வரை சமூக மேம்பாடு அடையப்படவே முடியாது என பஹாய் திருவாக்குகள் விளக்குகின்றன. மேலும், பெண்களின் சமத்துவத்தை மேம்படுத்தும் கடமை ஆண்களுக்கும் உண்டு, ஏனெனில் அவர்களின் விதி பெண்களின் நலனோடு நெருக்கமாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. அடிப்படையில் பெண்களின் மேம்பாடு பெண்களின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல மற்றும் அதனை அடைவது ஆண்களின் முழு பங்கேற்பையும் பரிந்துரையையும் சார்ந்துள்ளது. “உலகில் ஆண்களுக்கு நிகராக பெண்களுக்கும் சம உரிமைகள் இருக்கின்றன; சமய ரீதியிலும் சமூகத்திலும் அவர்கள் முக்கிய அம்சங்களாவர். பெண்கள் தங்களின் அதி உயர்ந்த நிலையை அடைவதிலிருந்து தடுக்கப்படும் வரை, ஆண்கள் தங்களுக்கென விதிக்கப்பட்டுள்ள பெருமையை அதுவரை அடையவே முடியாது.

பால்மை சமத்துவத்திற்காக செயல்படும்போது, அதை ஒரு நடைமுறையான கருத்தாக கொள்ளாமல், ஓர் அடிப்படை கோட்பாடாக கருதும்போது, அது ஓர் அவசரத்தேவையாக பின்தொடரப்படுவதும் சரி சமத்துவத்தின் இறுதி இலக்கின் நிலையும் சரி அவை இரண்டும் ஓர் ஆழ்ந்த மாற்றத்திற்கு உள்ளாகும். மேலும், இந்த புரிந்துகொள்ளல் பெண்ணும் ஆணும் கடவுளின் சாயலில் படைக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதை கண்டுகொள்ளவும் உதவிடும்.

இருந்தும், பெண்கள் இன்று எதிர்நோக்கும் பாகுபாடு நோயுற்றிருக்கும் ஓர் உலகின் பல நோய்க்குறிகளுள் ஒன்றாகும். பல சமகால சமூக ஸ்தாபனங்கள், கட்டமைப்புகள் மற்றும் செயற்பாடுகள் சமத்துவமின்மையை உருவாக்கும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன மற்றும் இச் செயற்பாடுகளில் செயல்படும் மக்கள் கட்டுப்பாடுகளையும் அரசியல் சவால்களையும் எதிர்நோக்குகின்றனர்.

இத்தகைய சவால்களை வெற்றிகொண்டு பால்மை சமத்துவம் உண்மையாகவே செயல்படுத்தப்படுவதை காண தற்போது நிலவும் உலக நிலைமையை நீட்டித்துக்கொண்டிருக்கும் உலகின் சமூக அமைப்புமுறைகள் மற்றும் உலக கண்ணோட்டங்களுக்கு பின்தாங்கலாக இருக்கும் யூகங்களை நாம் மறு ஆய்வுக்கு உட்படுத்த வேண்டும். ஒற்றுமை மற்றும் நீதியை மேம்படுத்திடும் வகையில் ஸ்தாபனங்களையும் சமூக வழக்கங்களையும் நாம் மறுகட்டமைப்புக்கு உட்படுத்திடவும் வேண்டும். குடும்பம், சமூகம், காரியாலயங்கள் மற்றும் பொது ஸ்தாபனங்கள் குறித்த சூழ்நிலையில் பெண்கள் மற்றும் ஆண்களுக்கிடையிலான உறவுகள் மறுவறையரை செய்யப்பட வேண்டும். இந்த ஒவ்வொறு உறவுகளும் பரிணாம வளர்ச்சி கண்டுவரும் மானிடத்தின் பொது ஆன்மீக இயல்பின் அடிப்படையில் மறு ஆய்வு செய்யப்படவும் வேண்டும். இது நிறைவேற்றம் காண, ஒரு புதிய சமூக கட்டமைப்பை உருவாக்கு தேவைப்படும் ஆன்மீக கோட்பாடுகளை அமல்படுத்திட அவர்கள் ஒன்றாக செயல்பட வேண்டும் மற்றும் இக்கட்டமைப்பு அமைதி, நீதி, கூட்டு மேம்பாடு ஆகியவற்றால் தனிச்சிறப்பு பெற்றிருக்க வேண்டும்.

இச்செயல்பாட்டின் ஓர் ஆங்கமாக இக்கருத்துக்களை கலந்தாலோசனை செய்திடுவதற்கான வாய்ப்புகள் ஏற்படத்தப்பட வேண்டும். மக்கள் பால்மை சமத்துவம் பற்றிய பிரச்சினைகள் குறித்த தங்கள் எண்ணங்களையும் கண்ணோட்டங்களையும் பகிர்ந்துகொள்வதற்கு ஊக்குவிப்பாக “சமத்துவத்தை உருபெறச்செய்தல்” எனும் ஒரு வலைப்பதிவு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வலைப்பதிவு ‘Institute for Studies in Global Prosperity (ISGP)’,எனும் ஸ்தாபனத்தால் உருவாக்கப்பட்ட, “பெண்கள் மற்றும் ஆண்களின் சமத்துவத்தை நோக்கி முன்னேறுதல்” எனும் ஒரு சாசனத்தை மையமாக கொண்டு செயல்படுகிறது.

Advertisements

Read Full Post »


வள்ளலார் இராமலிங்கரின் பாடல் ஒன்றில் பின்வரும் வரிகளைக் காணலாம்:

சாதியிலே மதங்களிலே சமயநெறி களிலே
சாத்திரச்சந் தடிகளிலே கோத்திரச்சண் டையிலே
ஆதியிலே அபிமானித் தலைகின்ற உலகீர்
அலைந்தலைந்து வீணேநீர் அழிதல் அழ கலவே

வள்ளலார் இராமலிங்கர் இப்பாடலை சாதி மற்றும் சமய அடிப்படையில் பாடியிருந்தபோதும் இப்பாடலின் பொது கருத்து மனிதர்கள் எவ்வாறு மனிதவாழ்வின் மைய குறிக்கோளை மறந்துவிட்டு தேவையற்ற பிரச்சினைகளில் ஆழ்ந்துள்ளனர் என்பது குறித்ததாகும். சாதி மற்றும் சமய சண்டைகள் பெரும்பாலும் குறைந்துவிட்டிருந்தாலும் இன்று பொருளாதார ரீதியிலான ‘போர்கள்’ மனிதவாழ்வை ஆக்கிரமித்துள்ளன. இராமலிங்கரின் இப்பாடல் சாதி மற்றும் சமயம் தவிர பொருளாதார ரீதியிலும் இன்று பொருந்தக்கூடிய ஒன்றாகும்.

ஆங்கிலத்தில் ‘rat race’ எனும் ஒரு சொற்றொடர் உண்டு. அதாவது மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை போட்டி போட்டுக்கொண்டு ஊதியம் தேடுவதிலும், செல்வம் சேர்ப்பதிலும், சுகபோகங்களை அடைவதிலும் செலவிடுகின்றனர். பயனீடு (consumerism) எனும் புதிய சமயம் இன்று மனிதர்களில் வாழ்வை பெரும்பாலும் ஆக்கிரமித்துள்ளது. காலையிலிருந்து மாலை வரை மனிதர்களின் வாழ்க்கை இதன் அடிப்படையில் செலவிடப்படுகின்றது. அடிப்படை தேவைகளுக்கு ஊதியம் தேடுவது இன்றியமையாததுதான் ஆனால், இன்று அதற்கும் மேலாக வாழ்க்கை சௌகரியங்களை தேடுவதையும் செல்வம் சேர்ப்பதையும் வாழ்க்கையின் இலட்சியமாக கொண்டுவிட்ட பெரும்பாலான மனிதர்களை காண்கின்றோம். மனிதப்படைப்பின் நோக்கமே லௌகீக இலாபங்களை அடைவதற்கே எனும் தோற்றத்தை மனிதர்களின் இக்கால வாழ்க்கைமுறை ஏற்படுத்துகின்றது.

பஹாவுல்லாவின் திருவாக்குகளில் பின்வரும் ஒரு குறிப்பை காணலாம்:

கூறுங்கள்: இதை உணர்ந்துகொள்வோராயின், நீங்கள் இம்மை வாழ்வு மற்றும் அதன் படாடோபங்களை தேடுவோராயின், அவற்றை நீங்கள் உங்கள் தாயின் கர்ப்பப் பையால் சூழப்பட்டிருந்த போதை தேடியிருக்க வேண்டும், ஏனெனில் அவ்வேளை நீங்கள் அவற்றை தொடர்ந்தாற்போல் அனுகிக்கொண்டிருந்தீர்கள். மாறாக, நீங்கள் பிறந்ததிலிருந்து முதிர்ச்சியடைந்தது வரை, உலகிலிருந்து பின்வாங்கிக்கொண்டும், புழுதியை நோக்கி விரைந்துகொண்டும் இருக்கின்றீர்கள். உங்கள் வாழ்நாள்கள் கணக்கிடப்பட்டும், உங்கள் வாய்ப்புகள் ஏறத்தாழ கைநழுவியும் போகும் வேளை உலகின் பொக்கிஷங்களை குவிப்பதில் ஏன் இத்தகைய பேராசையை வெளிப்படு்த்துகிறீர்கள்? அக்கறையற்றோரே, நீங்கள் உங்கள் தூக்கத்திலிருந்து விழிப்புற மாட்டீர்களா?

பஹாவுல்லா, SLH_5.40, p”CURSOR:-202

நாம் ஓரிடத்திற்கு சென்று வாழவேண்டுமென்றால் அங்கு வெறுங்கையுடன் சென்று வாழமுடியாது. தேவையான பொருள்வசதிகளை சேகரித்த பிறகே அங்கு செல்ல வேண்டும். ஆவது ஆகட்டும் அங்கு போய் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என நினைத்தால் பிறகு விளைவு ஆபத்துதான். இது பொது அறிவு. அதே போன்று வாழ்க்கையின் குறிக்கோள் இவ்வுலகில் வசதியாக வாழ்வது மட்டுமே என்றிருந்தால் இவ்வுலக வாழ்வுக்கு தேவையானவற்றை நாம் பிறக்கும் போதே கையோடு கொண்டு வந்திருக்க வேண்டும்.இங்கு வந்த பிறகு பொருள் சேர்ப்பதில் வாழ்நாட்களை விரையம் செய்து பிறகு மாண்டும் போகின்றோம். சேகரித்த சுகபோகங்களை முழுவதாக அனுபவிக்கக்கூட முடியாமல் போகின்றது. அப்படியென்றால் மனிதப் பிறப்பின் நோக்கம்தான் என்ன?

இது குறித்து பஹாவுல்லா என்ன கூறுகின்றார் என்பதை பார்ப்பதற்கு முன் பகவத் கீதையின் இரண்டாவது அத்தியாயத்தை ஆராய்ந்து பார்ப்போம். அந்த அத்தியாயம் முழுவதும் வாழ்வும் மரணமும் பற்றியது. தன் மகனான அபிமன்யுவை இழந்து தவிக்கும் அர்ஜுனனுக்கு ஸ்ரீ கிருஷ்னர் ஆன்மாவைப் பற்றியும் மறுமை உலகைப் பற்றியும் அளிக்கும் உபதேசம் அதில் காணப்படுகிறது. மனிதனுக்கு இரண்டு இயல்புகள் உள்ளன. ஒன்று மிருக இயல்புடைய அவனுடைய உடல் மற்றது ஆன்மீக இயல்புடைய அவனது ஆன்மா. ஸ்ரீ கிருஷ்னர் தமது உபதேசத்தில் உடல் அழியும் ஆனால் ஆன்மா அழியாது என்பது குறித்து அர்ஜுனனுக்கு அறிவுரை வழங்குகிறார்.

மனிதன் இவ்வுலக வாழ்விற்கு தேவையானவற்றை உழைத்து சம்பாதிக்கவேண்டும். அது தவிர்க்கவியலாதது. இது இவ்வுலக வாழ்வின் முடிவு வரை தேவைப்படும் ஒன்று. ஆனால், இதற்கும் மேலாக மனிதனின் ஆன்மாவுக்கும் மனிதன் சேகரிக்க வேண்டிய விஷயங்கள் உள்ளன. இது மனிதனின் உயிரை பாதுகாப்பதற்கும் மேல் முக்கியமானதாகும்.

ஆன்மா சம்பந்தமான பஹாவுல்லாவின் திருவாக்குகளை படிப்போர் மனிதனுக்கு என்றுமே அழிவில்லை, அழிவது அவன் உடலே என்பதை புரிந்துகொள்வார்கள். ஆன்மாவிற்கு உடல் உடையைப் போன்றதே. உடை நைந்துபோனால் அதை வீசிவிடத்தான் வேண்டும். ஆனால், அதை அனிந்திருந்த மனிதன் அப்படியேதான் இருப்பான். அவனுக்கு அழிவில்லை.

மனிதன் தன் ஆன்மாவை பற்றிய அறிவு பெற்றும் அதை எவ்வாறு பேணி வளர்க்கவேண்டும் என்பதை தெரிந்துகொள்வதுமே மனித வாழ்வின் குறிக்கோளாகும். இம்மை வாழ்விற்கு உடல் தேவைப்படுவது போன்று மறுமை வாழ்விற்கு ஆரோக்கியமான ஆன்மா தேவைப்படுகின்றது.

இதை அறிந்து அதற்கேற்றவாறு வாழாமல் மனிதர்கள் சம்பந்தா சம்பந்தமில்லாதவற்றை தேடியலைந்து தங்கள் பொண்ணான வாழ்வை வீனாக்கி இறுதியில் மண்ணோடு மண்ணாகிவிடுகின்றனர்.

Read Full Post »


Huffington Post

http://www.huffingtonpost.com/perry-yeatman/bahai-the-ultimate-global_b_116892.html

ஆக்கம்: Perry Yeatman

பல காலமாக சமயம் பற்றிய விஷயத்தில் ஆழ்ந்து வந்துள்ளேன். என் தகப்பனார் குடும்பத்தினர் பழைய பென்சில்வேனியா குவேக்கர்கள் (Quakers). என் தாயாரோ எப்பிஸ்கோபேலியன் (Episcopalian). என் பங்கிற்கு நான் எப்பிஸ்கோப்பல் உறைபள்ளிக்கும் எப்பிஸ்கோப்பல் சர்ச்சிற்கும் சென்றேன். ஆனால், காலேஜிலோ கத்தோலிக்க மதத்தினர்களை டேட்டிங் செய்தேன். முப்பது வயதுகளில், நாஸ்த்திக மற்றும் யூத பெண்கள் தொடர்பு. திருமணம் செய்து கொண்டதோ, சமயங்களைப் பற்றிய எண்ணம் சிறிதுமில்லாத ஒருவரை.

ஆனால், இவ்விஷயத்தில் 15 வருடங்களுக்கும் முன் இருந்தது போன்று என் ஆர்வம் இன்றும் குன்றவில்லை. நேற்று, நான் என் நண்பர் ஒருவரின் இல்லத்திற்கு இரவு உணவுக்கு சென்றிருந்தேன். அவர் பெயருக்கு கிருஸ்தவரான ஒருவரை திருமணம் செய்திருந்த ஒரு ஆச்சாரமான யூத பெண்மனி. நாங்கள் ஆன்மீகம் மற்றும் சமய ஆச்சாரம் இரண்டும் குறித்து உரையாடினோம். சமயங்களுக்கிடையே உள்ள வேறுபடுகள் குறித்து சம்பாஷித்தோம் – கத்தோலிக்கர் மற்றும் எப்பிஸ்கோப்பிலர், ஆச்சார மற்றும் சீர்திருத்த யூத வகுப்பினர் போன்றவை. அது மிகவும் ஆர்வமான ஓர் உரையாடல். அவர் தமது சமய நம்பிக்கையில் நிலையாகவும் தெளிவாகவும் இருப்பவர். நானோ முரண்பாடான மனோநிலையில் இருப்பவன். என் கண்ணோட்டமும் நெறிமுறைகளும் தெளிவாக உள்ளன. ஆனால், எச்சமயமாயினும் சரி, இன்று உள்ள முறைப்படுத்தப்பட்ட சமயங்களின் நடவடிக்கைகள் மிகவும் குழப்பமூட்டுவதாக இருக்கக் காண்கின்றேன். உலக சமயங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் நான் மதிக்கும் மரியாதை செலுத்தும் விஷயங்கள் உள்ளன மற்றும் அவற்றால் நான் மனம் நெகிழவும் செய்கின்றேன். அதே வேளை நான் யார் என் நிலை என்ன என்பது குறித்து அச்சமயங்களில் உள்ள விஷயங்கள் மனதை உலுக்குவதும் குழப்பமூட்டுவதுமாக இருக்கின்றது. ஒரு வேளை இதனால்தோனோ என்னவோ சமீக காலமாக நான் குவேக்கர் சமயத்தால் அதிகம் கவரப்பட்டுள்ளேன். ஏனெனில், அது ஓர் அடிப்படையானதும் அஸ்திவாரமானதுமான ஆன்மீக உணர்வை உள்ளடக்கியும், அதில் குறைந்த அளவு சடங்குகளும் சம்பிரதாயங்களும் மற்றும் அதிக ஆழமும் உள்ளது.

ஆனால், இவை யாவும் ஒரு வாரம் முன்னர் வரைதான். அப்போதுதான் அது வரை கேள்விப்பட்டிராத ஒரு புதிய சமயத்தைப் பற்றி கேள்விப்பட்டேன்.

ஏறத்தாழ உலகம் முழுவதும் பிரயாணம் செய்துள்ள நான், முடிவான உலகளாவிய சமயம் என நான் கருதும் ஒன்றை இங்கு, வில்மட் இல்லிநோயில் இதோ இதே சாலையில் சிறிது தூரத்தில் கண்டது எனக்கு பெரும் ஆச்சரியத்தை விளைவித்தது. நான் இத்தகைய விஷயங்களில் வல்லுனன் அல்ல ஆனாலும் இங்குள்ள பஹாய் வழிபாட்டு இல்லத்தில் முடிவான உலக சமயம் என நான் நினைக்கும் அச்சமயத்தைப் பற்றி சில மணி நேரங்களே படித்தேன். அது ஓர் உலகளாவிய சமயம் என்பதற்கு அதன் மைய கோட்பாடுகளே ஆதாரம். அந்த வழிபாட்டு இல்லத்தில் நான் படித்த கையேட்டின்படி, பஹாய் சமயத்தின் மைய கோட்பாடுகள் பின்வருமாறு:

  • எல்லா வித முற்சாய்வுகளையும் (தப்பெண்ணங்கள்) களைதல்
  • ஆண்களுக்கு பெண்களுக்கும் இடையே சமத்துவம்
  • அறிவியல் மற்றும் சமயத்திற்கிடையே இணக்கம்
  • உலக அரசாங்கம் ஒன்றால் ஆதரிக்கப்படும் உலக அமைதி
  • பொருளாதார பிரச்சினைகளுக்கு ஆன்மீக ரீதியிலான தீர்வுகள்
  • அனைத்துலக கல்வி

இத்தகைய கோட்பாடுகளுடன் இணக்கப்படாதோர் பலர் உலகில் இருக்கின்றனர் என்பது எனக்கு தெரியும், ஆனால், என் மனதிலோ, ஆகா! குறைந்த பட்சம் மேலோட்டமாக – நான் மறுப்பதற்கு எதுவுமில்லாத – ஒரு குழுவினரோடு நான் நெருக்கமுற்றது முதல் முறையாக இப்போதுதான். “பொருளாதார பிரச்சினைகளுக்கு ஆன்மீக தீர்வுகள்”, என்றால் என்ன என்பது எனக்கு பெரும்பாலும் புரியவில்லை. ஆனால், வறியோருக்கும் செல்வந்தருக்கும் இடையே பொருளாதார ஏற்றதாழ்வுகளை களைந்திட ஒரு கால்கியூலேட்டரர் மட்டும் போதாது என்பது இதன் அர்த்தம் என்றால் எனக்கு அது மிகவும் பிடித்தமானதாகும். என்னை பொருத்தமட்டில் இந்த சமயம் மனதில் ஆவலை கிளரும் ஒரு சமயமாக நான் காண்கிறேன். ( இந்த சமயத்தை நெடுங்காலமாக அறிந்து வந்துள்ளோர் என் அறியாமையை மன்னிக்கவும். நான் என்றுமே ஒரு சமய அறிஞனாக அல்லது அவ்விஷயம் குறித்த பண்டிதனாக இருந்ததில்லை. ஆகவே, என்னுடைய சமயக்கல்வி பூரணமானதல்ல என்பதில் ஆச்சரியம் இல்லை.)

இருந்தபோதும், இங்கு யாரையும் மதம் மாற்ற நான் முயலவில்லை. ஏன், இந்த அறிவின் பயனாக நானே குறிப்பாக என்ன செய்யப்போகிறேன் என்பது குறித்தும் உறுதியாக எதையும் கூற முடியாது. ஆனாலும், பல உலக பிரச்சினைகளுக்கு சமயமே மூலகாரணமாக இருக்கும் இ்க்காலத்தில், நாம் அனைவரும் ஒன்றாக, வெறும் சமயக்கொள்கையை மட்டும் சார்ந்திராது நம்பிக்கை மற்றும் ஆன்மீகத்தின் அடிப்படையில் ஓர் உலகளாவிய அனுகுமுறையை எப்படி நாடுவது மற்றும் அது சாத்தியப்படுமா என்பது குறித்து ஆழச்சிந்திப்பது பயனளிப்பதாக இருக்கும் என்பது என் எண்ணம். மற்றும், நமது தனிநபர் தனித்தன்மையை இழக்காமல், நீண்டகால சச்சரவுகளுக்கு நிரந்தரமான தீர்வுகளை காண உலகப்பிரஜைகள் எனும் முறையில் நாம் எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகளுக்கு விரிவான, அதிக உள்ளடங்கலான அனுகுமுறையை தேர்வு செய்வது முடியுமா என்பதையும் சிந்திக்கவேண்டும். இது சற்று கரவின்மையாக இருந்தபோதும் இதுவே நமக்கு இன்றியமையாததாக இருக்கக்கூடும். வல்லுனர்கள் மற்றும் அதையே தொழிலாகக்கொண்டவர்களை விடுத்து ஒரு மெய் நடைமுறையான மற்றும் ஒன்றுசேர்க்கும் தீர்வை நாம் காணவேண்டும். இத்தகைய கேள்விகளுக்கான உலகளாவிய அனுகுமுறைக்கு ஒரு வேளை ‘குறைவே’ அதிகமாகும் மற்றும் ஒரு வேளை இது குறித்து நமக்கெல்லாம் போதிக்கக்கூடி விஷயம் ஏதையாவது பஹாய் சமயம் உள்ளடக்கியிருக்கலாம்… இது தனது சொந்த பதிலுக்கான தேடலில் ஆழ்ந்துள்ள ஒருத்தியின் சொந்த கருத்தே.

(பெர்ரி யீட்மன் கிராஃப்ட் சீஸ் நிறுவனத்தில் பணிபுரிகின்றார் மற்றும் “Get Ahead by Going Abroad” எனும் பரிசு பெற்ற நூலின் துணை எழுத்தாளருமாவார்.)

Read Full Post »


பிர்ஜந்த் மாநிலத்தின் குஸேஃப் நகரில் வாழ்ந்த ஜெனாபி முகம்மத் குஃலி காஃன் நாக்காயி எனும் பிரபல செல்வந்தர் அருட்பேரழகரான பஹாவுல்லவின் விசுவாசியாக வாழ்ந்து வந்தார். பஹாவுல்லாவை அவர் ஏற்றுக் கொண்டதை தொடர்ந்து அவரின் உறவினர்களும் கடவுளின் சமயத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர்.

இந்த ஜெனாபி முகம்மத் குஃலி காஃன் நாக்காயி பஹாவுல்லாவை தரிசிக்கும் பொருட்டு புனித யாத்திரை ஒன்றை மேற்கொண்டார். சென்றடைந்தவுடன் அவர் முதல் நாள் மற்றும் மறுநாள் பிற புனிதயாத்ரீகர்களோடு பஹாவுல்லாவின் முன்னிலையை அடைந்தார். ஆனால், விடுதிக்கு வந்தவுடன் தனது மனதிலும் ஆன்மாவிலும் பின்வருமாறு சிந்தனை செய்தார்: சில ஆசாதாரன மற்றும் தெய்வீக சம்பவங்களை கண்டுகழித்திடும் பொருட்டு இந்த ஆக்கோ நகரை வந்தடைய நான் ஆறு மாத காலம் கஷ்டங்களையும் சுமைகளையும் தாங்கி பிரயானம் செய்து வந்தேன். ஆனால், பஹாவுல்லாவோ மற்ற சாதாரன மனிதர்களைப்போலவே பேசுகின்றார் ஆணைகளையும் போதனைகளையும் வழங்குகின்றார். இங்கு ஒரு வேளை அசாதாரன சம்பவங்களும் அற்புதங்களும் கிடையாது என நினைத்துக்கொண்டார்.

நான் இவ்விதமான சிந்தனைகளில் ஆழ்ந்திருந்த போது மூன்றாம் நாள் ஒரு சேவகர் என்னிடம் வந்து பஹாவுல்லா உம்மை தனியாகவும் யாருடனும் இல்லாமலும் சந்திக்க விரும்புகிறார் என அறிவித்தார். நானும் உடனடியாக அவரது முன்னிலைக்கு சென்று அவரோடு நெருக்கமுற அந்த அரையிலிருந்த திரைத்துனியை அகற்றினேன். உடனடியாக அவர் முன்னிலையில் நான் வணங்கி எழுந்த போது பஹாவுல்லாவை அதியற்புதமிக்க பிரகாசமான கண்ணைப் பறிக்கும் ஓர் ஒளியாக கண்டேன். அந்த ஒளியின் அனுபவத்தின் தீவிரத்தின் பயனாக நான் மயக்கமுற்று தரையில் சாய்ந்தேன். அவ்வேளை என் காதில் விழுந்ததெல்லாம்: “கடவுளின் பாதுகாப்பில் செல்வாயாக”, எனும் வார்த்தைகளே.

சேவகர்கள் என்னை தாழ்வாரத்திற்கு இழுத்துச் சென்றும் பிறகு யாத்ரீகர்கள் இல்லத்திற்கும் கொண்டு சென்றனர். அந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பின் இரண்டு நாட்கள் என்னால் சாப்பிடவோ தூங்கவோ முடியவில்லை. என்ன நடந்ததென்றால், நான் சென்றவிடங்களில் எல்லாம் அவரது ஆட்கொள்ளும் பிரசன்னைத்தையே உணர்ந்தேன் மற்றும் மற்ற யாத்ரீகர்கள் அனைவரிடமும் அவர் இங்கிருக்கின்றார் இங்கிருக்கின்றார் என கூறிக்கொண்டிருந்தேன்.

என்னோடு இருந்த மற்ற யாத்ரீகர்கள் என் பிதற்றல்களால் பெரிதும் தொந்திரவு அடைந்து அப்துல் பஹாவிடம் அது பற்றி கூறி எனக்கு உதவிடுமாறு வேண்டிக்கொண்டனர். பிறகு இரண்டு நாட்கள் கழித்து அதே சேவகர் என்னிடம் வந்து பஹாவுல்லாவின் முன்னிலைக்கு என்னை அழைத்துச் சென்றார். அங்கு அவரது அன்மையை அடைந்தவுடன், அவர் என்மீது தமது அன்புக் கருணையையும் அருள்மிக்க வார்த்தைகளையும் பொழிந்தார். அவர் என்னை அமரும்படி கூறினார்.

பிறகு பஹாவுல்லா: ஜெனாபி முகம்மத் குஃலி காஃன் அவர்களே! தெய்வீக சாரத்தின் அவதாரங்கள் மனித உருவிலும் மேலங்கிகளிலும் வெளிப்படும் கட்டாயத்திற்கு உட்பட்டவர்கள். மறைவெனும் திரையின் பின் வதியும் அவர்களின் மெய்யுறு (உலகில்) தோற்றமளித்தால் உம்மைப்போன்ற மானிடர்கள் சுயநினைவிழந்தும் மயக்க நிலைக்கு சென்றுவிடுவர் என கூறினார். அவர் மேலும்: “கிளிகளுக்கு எவ்வாறு பேசக் கற்றுத்தரப்படுகிறது என உமக்கு தெரியுமாவென விளவினார்”. அதற்கு நான் தலை வணங்கி எனக்குத் தெரியாதென கூறினேன்.

பஹாவுல்லா விளக்கினார்: “கிளியின் உரிமையாளர்கள் கிளியை ஒரு கூண்டுக்கள் அடைப்பார்கள். பிறகு அவர்கள் அதற்கு முன் ஒரு கண்ணாடியை வைப்பார்கள். அதன் பின் ஒரு மனிதன் அந்த கண்ணாடிக்குப் பின் மறைந்துகொண்டு சொற்றொடர்களையும் வார்த்தைகளையும் மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிப்பார். தன் முன் உள்ள கண்ணாடியில் பிரதிபலிக்கும் தன்னைப் போன்ற உரு கொண்ட வேறொரு கிளி பேசுகின்றது என எண்ணிக்கொண்ட அக் கிளியும் அது போன்றே தானும் பேச ஆரம்பிக்கும். மாறாக, உண்மையில் கண்ணாடிக்குப் பின்னால் உள்ள மனிதர் ஆரம்பத்திலிருந்தே தம்மை வெளிப்படுத்திக் கொண்டால், அக் கிளி பேச கற்றுக்கொள்ளப்போவதே இல்லை. அது போன்றே, தங்களின் விஷ்வரூபத்தில் தோன்றி மனிதர்களை பீதியடையச் செய்யாதிருக்க தெய்வீக அவதாரங்களும் மனிதர்களின் உருவிலும் உடையிலும் தோன்றுகின்றனர்.”

பஹாவுல்லாவின் தரிசனத்திற்கு பின் நாடு திரும்பிய இம்மனிதர் முற்றாக தன்மைமாற்றம் பெற்றவராகவும் தமது இறுதிநாள் வரை பிறருக்கு போதனை செய்தும் இவ்வுலக வாழ்வை தாம் எப்போது நீக்கப்போகின்றார் என்பது குறித்து ஆன்மீக அகவிளக்கமும் அடைந்தார்.

பாயாம் இ பஹாய்

Read Full Post »